Lummelen & dagdromen
In mijn eerste blog ‘kwartje’ schreef ik over het ontstaan van Inspiratiepost: Hard werken, met een hoop lol en inspiratiemomenten. Met grote belangstelling las ik daarom dit weekend het artikel ‘Lanterfanterpropaganda’ in de NRC van zaterdag. Aanleiding van het artikel is het nieuwe boek van Tom Hodgkinson, schrijver van ‘Lof der luiheid’ en volgens de schrijver van het NRC-artikel ‘koning van de klaplopers’. Hodgkinson is een groot pleitbezorger van het nietsdoen, want luieren is nu eenmaal goed voor de creativiteit. Kijk, en dat prikkelde mij natuurlijk! Ik heb immers in die eerste blog beweert dat inspiratie en creativiteit vooral hard werken is tot het ‘kwartje valt’ en daarbij zelfs mijn oude tekenleraar geciteerd… De twijfel slaat toe, hoe zit het nu echt?
Er is ook een tegengeluid. In hetzelfde NRC-artikel wordt het onderzoek van Jeroen Stouten aangehaald, waaruit blijkt dat klaplopen (emotionele) schade toebrengt aan collega’s en uiteindelijk aan de hele organisatie (dit is even heel kort door de bocht samengevat natuurlijk; de officiële onderzoeksresultaten zijn waarschijnlijk véél genuanceerder). Hij trokt de aandacht met dit onderzoek omdat het een ander geluid liet horen. De laatste jaren was er juist meer aandacht voor de rehabilitatie van de luiheid met bijvoorbeeld de boeken ‘Liever lui’ , (Corinne Maier) en ‘Het maandagmorgengevoel’ , (Joep Schrijver), maar hij benoemde de negatieve gevolgen ervan. Jammer genoeg geeft dat onderzoek ook geen antwoord op de mijn vraag wat de creativiteit en inspiratie nu meer bevordert; lummelen en dagdromen of hard werken en produceren. Ik ben geneigd het antwoord in de persoon zelf te zoeken (ik ben nu eenmaal psycholoog..): De ene persoon heeft waarschijnlijk ruimte en luiheid nodig, terwijl anderen juist moeten doen en produceren om tot iets moois, nieuws, origneels of inspirerends te komen. Denk ik. Wat vinden jullie?
Voor meer info over het echte lummelen verwijs ik jullie overigens graag naar de vermakelijke site van Hodgkinson , natuurlijk met als logo een slak! Ondertussen is de ironie wel dat hij het door zijn succes tamelijk druk heeft gekregen….
