Ik had altijd gedacht dat Thailand als trouwe bondgenoot van het Westen een kapitalistische economie had. En in naam is dat ook zo. Maar in de praktijk lijkt het voor mij als leek soms meer op een planeconomie uit de tijd van de Sovjet-Unie.

Eén van de leukste dingen van wonen in het buitenland is de tijd die je in het weekend hebt om de omgeving te verkennen. Dat is voor mij weer heel anders dan wanneer ik ergens op vakantie ben. Je komt op plekken waar je als toerist niet zo gauw zou komen en je ziet meer van het dagelijkse reilen en zeilen van de bevolking. Ik zal daarom wel vaker aandacht besteden aan weekendtripjes. Deze keer zijn we met de trein naar Maha Cai gegaan.

Het verkeer in Bangok is een mooie chaos als het niet compleet vastgelopen is. Er wordt redelijk doorgereden, maar je wordt er altijd tussen gelaten als je op de verkeerde baan terechtgekomen bent. Helaas mag ik niet eindeloos op mijn internationale rijbewijs hier rondrijden. Het is me niet duidelijk wanneer, maar na een half of een heel jaar hier wonen, moet je een Thais rijbewijs hebben.

Marnix van der Vat is fysisch geograaf en actief in de milieubeweging. Al jaren reist hij voor zijn werk de wereld over. Sinds een paar maanden woont en werkt hij met zijn vriendin in Bangkok. In de rubriek ‘Actieveling’ bericht hij regelmatig over zijn belevenissen in het verre Oosten. Lees zijn blogs en reageer!

Als ik dit schrijf ben ik net hersteld van een griepje. ‘Ziek?’, ‘Ik?’ Thuis maken ze al grapjes over de beer die eindelijk is geveld. Maar wat wil je ook. Het hele jaar al werkweken van 70+ uur en daarnaast nog de energie kunnen vinden om de marathon van New York te lopen… Dan mag je weerstand zo aan het eind van het jaar ook wel wat minder zijn.