Hans Nijenhuis “Het schoolplein is mijn klankbord”
Hans Nijenhuis, redactiechef van NRC Next, haalt zijn inspiratie uit ‘het schoolplein’. “Letterlijk,” zegt hij. “Want daar vind ik de mensen die zich in dezelfde levensfase bevinden. Daar vind ik mensen van mijn leeftijd. Die ook kinderen hebben. Een leuke baan. Een werkende partner. En die tegelijkertijd willen sporten, willen uitgaan en simpelweg van het leven willen genieten. Het zijn mijn soort mensen. En van hen hoor ik wat ons bezighoudt.”
Het waren de ouders op dat plein die tegen Hans zeiden toen hij nog redacteur voor NRC Handelsblad was: “Het is wel mooi, die krant van jou, maar ik kom er nauwelijks aan toe. En als ik eraan toe kom, dan ken ik het nieuws al.”
Een tweede klankbord zijn de neefjes en nichtjes die studeren. “Die lezen niet meer, zoals ikzelf vroeger, Volkskrant, Trouw of NRC. Dat betekent niet dat ze dommer zijn. Integendeel. Ze zijn wél geïnteresseerd in de wereld, maar niet per se in de zoveelste vergadering van die en die commissie. Zij willen ander nieuws, en anders gepresenteerd. Nrc.next probeert hen op die manier te informeren. Zo heeft de krant als onafhankelijk medium een maatschappelijke functie. ”
Het contrast in de wereld: de ellende van anderen versus het welzijn binnen ons eigen bestaan, vindt Hans niet altijd even gemakkelijk. “De krant moet de wereld in jouw handen brengen. En je mag die wereld niet eenvoudiger maken dan hij is. De wereld is bovendien groter dan het persbureau.” De formule van NRC Next is daarop gebaseerd. “Het is een gids door het nieuws, en een gids voor het persoonlijk leven. We willen mensen interviewen die gave dingen doen. We willen een krant maken die niet alleen informeert, maar ook inspireert. Bijvoorbeeld die dobbelsteenman, ken je die? Dat is een jonge filosofiestudent die de geijkte patronen in zijn leven eens wilde doorbreken. Hij pakte een dobbelsteen en liet zijn beslissingen daarvan afhangen. Hij gaf zichzelf een keuze, gerelateerd aan de stippen, gooide de steen en voerde uit wat stippen hem opdroegen. Dat leverde hilarische momenten op. Hij schreef daarover. Dat zette mensen aan het denken. Prikkelend. Inspirerend.”
Hans heeft een heilig geloof in de taak van journalistiek. Het harde nieuws is een momentopname. De diepere betekenis zit echter ook bijvoorbeeld in die dobbelsteen. Hans’ voorbeeld blijft: zijn vrienden van het schoolplein. “Het is mijn doel en mijn missie om die twee zaken bij elkaar te houden.”
